Karın Beyazı ve Vicdanın Sınavı

Karın Beyazı ve Vicdanın Sınavı Gökyüzünden süzülen her bir kar tanesi, çocukların dünyasında eşsiz bir şölenin habercisidir. Sokaklar neşeyle, kızak sesleriyle ve havada uçuşan kar toplarıyla dolar. Ancak bu beyaz örtü, evimizin penceresinden izlediğimiz bir manzara olmaktan çıktığında, dondurucu bir gerçeği de beraberinde getirir. Bizim için "görsel bir şölen" olan bu mevsim, sokaklardaki kimsesiz hayvanlar için hayatta kalma mücadelesidir.

Karın Beyazı ve Vicdanın Sınavı

Gökyüzünden süzülen her bir kar tanesi, çocukların dünyasında eşsiz bir şölenin habercisidir. Sokaklar neşeyle, kızak sesleriyle ve havada uçuşan kar toplarıyla dolar. Ancak bu beyaz örtü, evimizin penceresinden izlediğimiz bir manzara olmaktan çıktığında, dondurucu bir gerçeği de beraberinde getirir. Bizim için "görsel bir şölen" olan bu mevsim, sokaklardaki kimsesiz hayvanlar için hayatta kalma mücadelesidir.

Isınacak bir köşesi, sığınacak bir saçak altı olmayan bu canlar için kış, sadece soğuk değil, aynı zamanda açlıkla gelen bir donma tehlikesidir. Çocukların hayalleri kar kadar temizken, bizim sorumluluğumuz bu dünyayı o dilsiz dostlarımız için de yaşanılır kılmaktır. Bir kap yemek, bir yudum su ve rüzgarı kesen bir barınak; bazen küçük bir dokunuş koca bir canı hayata bağlar.

Karagöl’ün Sessiz Canları

Gökten inerken beyaz şölenin bin bir yüzü, Çocuklara şenliktir, canlara kıştır özü. Biz camdan izlerken bu masalsı beyazı, Dışarıda titrer canın, bitmez dertli ayazı.

Sokakların dilsizi, o masum bakışlar, Bir lokma ekmek bekler, geçmez bu kışlar. Hayalleri yoktur belki bir yuvadan gayrı, Düşmesin gönlümüze bu canların kahrı.

Karagöl’ün bağrında kar dize kadar çıkar, Merhametsiz yürekler bu canı nasıl yakar? Barınak olsun sevgin, bir kap aşın can olsun, Dünya tüm sessiz canlara sıcak bir yuva bulsun.

Karagöllü TURAL